Państwa Zatoki Perskiej intensywnie inwestują w technologie kosmiczne, dostrzegając ich strategiczne znaczenie dla gospodarki opartej na wiedzy. Satelitarna obserwacja Ziemi (Earth Observation, EO) umożliwia monitorowanie środowiska, rolnictwa, wybrzeży, infrastruktury oraz zasobów naturalnych. W regionie Zatoki Perskiej, gdzie dostęp do wielu obszarów jest trudny, a zasoby wodne są ograniczone, dane satelitarne odgrywają wyjątkowo ważną rolę. Jednym z najbardziej aktywnych państw w tej dziedzinie jest Oman, który rozwija lokalne kompetencje kosmiczne oraz współpracuje z firmami z całego świata, w tym z Polski.
Klimat panujący w tym regionie oraz historycznie struktura plemienna stanowiły bardzo dobre warunki do ukształtowania się kultury handlu. Pustynny klimat powodował, że ludność Półwyspu Arabskiego dzieliła się na koczowniczą i osiadłą. Ta pierwsza zajmowała się podbojami i handlem, druga zaś żyła z tego, co sama potrafiła wytworzyć i nabyć od koczowników. Pustynny klimat starzał konieczność efektywnego gospodarowania skromnymi zasobami. Jest to podstawa orientacji nauki w tym regionie do dzisiaj – badania są zorientowane na jak najlepsze wykorzystanie zasobów.
W tym kontekście ograniczone zasoby, pustynny klimat i zróżnicowane postawy związane z gospodarowaniem i wymianą handlową współgrają z zasadami religijnymi islamu. Jak podkreśla Górak-Sosnowska, według teologii muzułmańskiej Bóg jest właścicielem wszystkiego, co jest na świecie. Skoro do Boga należy wszystko, człowiek dostaje dobra „tylko” do użytkowania. W związku z tym powinien rozporządzać nimi w taki sposób, aby korzystała z nich całą społeczność muzułmańska na danym terenie.
Wikimedia Commons / Clara Marques / Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International license