Cel [1]:

• Zapoznanie uczniów z funkcją kompasu
• Wskazanie na rolę astronomii i geografii dla muzułmanów

Czas: 25 min

Poziom: szkoła podstawowa

Instrukcja dla nauczyciela

Cel:

• Zapoznanie uczniów z funkcją kompasu
• Wskazanie na rolę astronomii i geografii dla muzułmanów

Czas: 25 min

Poziom: szkoła podstawowa

Instrukcja dla nauczyciela

Cel:

• Zapoznanie się z muzułmańskim wyznaniem wiary
• Zapoznanie się ze zróżnicowaniem pisma arabskiego

Czas: 15 min

Poziom: szkoła podstawowa

Instrukcja dla nauczyciela:

Ćwiczenie 3: O czym rapują muzułmanie?

Cele:

• zapoznanie uczniów ze współczesną kulturą popularną artystów, którzy są muzułmanami i mieszkają na Zachodzie
• uświadomienie uczniom, w jaki sposób muzułmanie mieszkający na Zachodzie mogą negocjować swoją tożsamość

Poziom: Szkoła ponadpodstawowa

Czas: 40 min

Kraje europejskie różnie reagowały na imigrację ludności z państw muzułmańskich. Na samym początku muzułmanie byli mało widoczni w społeczeństwach europejskich i identyfikowano ich bardziej jako ludzi innej narodowości lub pochodzenia etnicznego niż innej religii. Tak było m.in. w Niemczech, dokąd po II wojnie światowej przybyła tania siła robocza. Wśród państw pochodzenia znalazły się biedne kraje Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej, a także Turcja. Robotnicy przyjeżdżali do Niemiec na kontrakty, podczas gdy ich rodziny pozostawały w domach – w swoich państwach.

Kultura gospodarza i kultura własna to bardzo szerokie pojęcia z wieloma różnymi warstwami. Można zaadaptować kulturę gospodarza w sferze publicznej i zasymilować się (np. ucząc się języka, płacąc podatki, głosując, uczestnicząc w świętach państwowych), zachowując jednocześnie własną kulturę w sferze prywatnej (np. wybierając współmałżonka z własnej kultury, preferując swoją narodową muzykę lub kuchnię, zachowując określony światopogląd). Zwykle integracja w sferze publicznej jest łatwiejsza niż w sferze prywatnej.

Akulturacja to proces balansowania między dwiema kulturami i negocjowania własnej tożsamości. Jednostka może wybierać i nawigować między różnymi elementami z własnej kultury i kultury kraju przyjmującego. Według psychologa społecznego Johna Berry’ego istnieją cztery strategie akulturacji. Przedstawiono je w poniższej tabeli: