Przejdź do treści

konflikt_txt9

Dodane przez adminsgh -

W 1977 r. prezydent Egiptu Muhammad Anwar as-Sadat złożył wizytę w Izraelu oraz wygłosił przemówienie w Knesecie (izraelskim parlamencie). Było to wydarzenie bez precedensu, ponieważ Izrael i Egipt znajdowały się wówczas w stanie wojny. Ponadto, państwa arabskie konsekwentnie nie uznawały Izraela. Wizyta Sadata w Jerozolimie spotkała się z silną krytyką – wyrażaną zarówno przez liderów świata arabskiego, jak też przez część społeczeństwa egipskiego. Stanowiła ona jednak wstęp do rozmów pokojowych.

konflikt_txt8

Dodane przez adminsgh -

Nie widząc realnej możliwości odzyskania utraconych ziem w drodze rozwiązań politycznych, 6 października 1973 r. wojska Egiptu i Syrii zaatakowały Izrael. Zaplanowany w tajemnicy atak stanowił zaskoczenie dla Izraela. Jego data była starannie wybrana – przypadała na ważne żydowskie święto Jom Kippur. Początkowo siły arabskie odnosiły sukcesy, jednak w toku dalszych walk wojska izraelskie zdobyły przewagę. 25 października strony zgodziły się na przerwanie ognia, a następnie na podjęcie działań dyplomatycznych, w wyniku których w 1974 r.

konflikt_txt7

Dodane przez adminsgh -

Od początku lat 60. XX wieku pomiędzy Izraelem a państwami arabskimi dochodziło do strać granicznych. Silny wzrost napięcia nastąpił wiosną 1967 r. na granicy izraelsko-syryjskiej. W maju władze Egiptu otrzymały informację o koncentracji wojsk izraelskich na granicy z Syrią, co świadczyłoby o zamiarze zaatakowania terytorium syryjskiego. Informacja ta pozostawała w sprzeczności z doniesieniami obserwatorów ONZ. Związany z Syrią układem obronnym Egipt skoncentrował wojska przy granicy z Izraelem oraz zamknął Cieśninę Tirańską dla statków izraelskich.

konflikt_txt6

Dodane przez adminsgh -

26 lipca 1956 r. prezydent Egiptu Dżamal Abd an-Nasir (Naser) ogłosił decyzję o nacjonalizacji Kanału Sueskiego, co uderzało w interesy Wielkiej Brytanii i Francji, które były największymi udziałowcami w spółce zarządzającej tym obiektem. Bezpośrednim powodem tego działania było dążenie do uzyskania środków finansowych na budowę Wielkiej Tamy w Asuanie w obliczu odmowy wsparcia tegoż przedsięwzięcia przez Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone Ameryki.