W islamie małżeństwo jest umową cywilno-prawną, w której obie strony (a także ich rodziny) spisują warunki przyszłego związku (m.in. wysokość daru ślubnego, możliwość poślubienia kolejnych żon przez mężczyznę, etc.).

Strojów w świecie islamu jest bardzo wiele. Często mają swoje nazwy regionalne – np. chusta znana u nas jako arafatka to kufijja (np. w Palestynie), albo szimagh (np. w Arabii Saudyjskiej). Oto kilka przykładów tradycyjnych strojów męskich i damskich noszonych w państwach muzułmańskich:

W świecie islamu ubiór wskazuje nie tylko na gust jego posiadacza, ale przede wszystkim jest wyznacznikiem jego tożsamości. Na podstawie ubioru można określić nie tylko poziom zamożności, ale także region pochodzenia, jak również stopień religijności. Zróżnicowanie strojów w świecie islamu jest olbrzymie, co wynika nie tylko z rozpiętości geograficznej (od Mauretanii po Indonezję), ale także z istnienia licznych wariantów regionalnych.

Z religijnego punktu widzenia kobieta i mężczyzna są sobie równi. Wynika to z wersetu koranicznego: „One są ubiorem dla was, a wy jesteście ubiorem dla nich” (2:187). Kobieta i mężczyzna mają takie same obowiązki religijne i w taki sam sposób powinni praktykować swoją wiarę. Jednocześnie jednak Koran podkreśla wyższość mężczyzn: kobieta jako istota bardziej emocjonalna i słabsza powinna się oddać pod jego opiekę.

Istnieje wiele publikacji na temat pozycji kobiet w świecie islamu, jednak określenie ich sytuacji w państwach muzułmańskich jest niezwykle trudne, przynajmniej z dwóch zasadniczych powodów. Przede wszystkim pozycja kobiety zależy od tego, jakie miejsce zajmuje ona sama, a także jej rodzina, w strukturze społecznej. Inną pozycję będzie miała zamożna mieszczanka, inną uboga kobieta ze wsi; jeszcze inną kobieta zamężna, a zupełnie inną rozwódka, albo panna. Pozycja kobiety z rodziny bardziej liberalnej będzie się różniła od tej z rodziny konserwatywnej.