Dla historiozofa z XIV wieku Ibn Chaldūna wydarzenia w Podcieniach Banū Sā‘ida są tylko epizodem. Znanym, ważnym ale nie najważniejszym. Perspektywa wielu wieków muzułmańskiej historii skłoniła Ibn Chaldūna do wydobycia najważniejszych elementów: sporu między emigrantami a pomocnikami o dziedzictwo po Proroku oraz dwie postawy pomocników: Baszīra, który akceptował władzę Kurajszytów i Sa‘da który do końca od-mawiał uznania wyboru Abū Bakra. Swoją bardzo skróconą opo-wieść Ibn Chaldūn oparł na kilkudziesięciustronicowej wersji Aṭ-Ṭabariego.

Inną wersję wydarzeń w Podcieniach Banu Sa‘ida przedstawia dzieło Al-Imāma wa-as-sijāsa (O przywództwie i rządzeniu) przypisywane wspomnianemu wybitnemu muzułmańskiemu humaniście z IX wieku Ibn Qutajbie (zm. 889). Dziś wiemy, że nie jest to jego dzieło, prawdziwy autor pozostaje więc anonimowy. W relacji Pseudo-Al-Qutajby widoczna jest opcja proalidzka i proszyicka. 
 

(Sīra, oprac. Tadmurī, IV s. 309-)

Według wszystkich najważniejszych źródeł przebieg spotkania w ogólnym zarysie wyglądał następująco: 

Opowieść o Podcieniach w Historii Ibn Chaldūna (zm. 1406)