Ćwiczenie 2: Projektowanie narracji

Cele ćwiczenia 

• Uświadomienie, że ramę można zmienić: Uczniowie nie tylko identyfikują ramę w istniejącym newsie, ale uczą się, że można ją przestawić – przez zmianę tytułu, perspektywy, doboru bohaterów i faktów.
• Ćwiczenie „przestawiania kamery”: Karty prowadzą uczniów do zastanowienia, z czyjej perspektywy tekst jest pisany (turysta, państwo, lokalna społeczność, organizacje międzynarodowe) i jak wyglądałby ten sam temat z innego punktu widzenia.
• Rozwijanie krytycznego myślenia o mediach: Ćwiczenie ma pokazać, że układ newsów nie jest „dany raz na zawsze”: uczniowie mogą świadomie proponować inne ujęcia, co wzmacnia ich sprawczość jako odbiorców i potencjalnych autorów.

Pytania do dyskusji (po pracy z kartami)

• Która karta była dla Was najłatwiejsza, a która najtrudniejsza? Dlaczego? 
• Czy łatwiej „przestawiać narrację” w kraju wakacyjnym (Egipt), bogatym (ZEA), czy w kraju w kryzysie (Liban)?
• Czy zmiana tytułu naprawdę zmienia sposób czytania tekstu? Poproś kilku uczniów, żeby przeczytali swoje propozycje nowych tytułów i zapytaj klasę: jak inaczej „ustawiają” wiadomość?
• W której karcie najbardziej widać, że zmiana bohatera zmienia sens?
• Pytania do państw:
• Jak zmieniłby się obraz ZEA, gdyby tekst zaczynał się od informacji o bezpłatnych szczepieniach i kampaniach edukacyjnych, a nie od zakazu wyjazdu? 
• Co się zmienia, gdy tytuł nie zaczyna się od „Polscy turyści”, tylko np. od „Egipt wprowadza zasady kwarantanny dla turystów”? 

Czy można opowiadać o Libanie w kryzysie tak, żeby nie sprowadzać go tylko do „katastrofy humanitarnej”? Jakie elementy trzeba by dodać?