Wydarzenia z lat 2015-2016, poza wymiarem instytucjonalnym i politycznym, miały także znamiona poważnego kryzysu o charakterze społeczno-humanitarnym. Uchodźcy narażeni byli i są na niebezpieczeństwa i problemy na swoich ścieżkach życiowych: w ojczystym kraju, w drodze do kraju przyjmującego i później w nim. Efektem jest doświadczenie poważnej traumy, nieraz depresji, niepokojów i innych stanów emocjonalnych negatywnie odbijających się na samopoczuciu psychicznym.

O latach 2015-2016 możemy mówić jako o czasie rekordowej od drugiej wojny światowej migracji osób, które próbowały przedostać się do Europy, przede wszystkim przez Morze Śródziemne. Przyjmuje się, że kryzys rozpoczął się w 2015 roku, kiedy to odnotowano ponad 1,8 mln prób nielegalnego przekroczenia granic zewnętrznych Unii Europejskiej (UE), a w państwach członkowskich UE, głównie w Niemczech, Szwecji, Austrii i na Węgrzech, przyjęto ponad 1,3 miliona wniosków azylowych, czyli ponad dwukrotnie więcej niż w 2014 roku.

Film: What does it mean to be a refugee? - Benedetta Berti and Evelien Borgman (dostępne polskie napisy) Czas trwania: 5:42

Ludzie migrują z różnych powodów i w różnych okolicznościach. Imigranci, czyli osoby przybywające z zagranicy do nowego kraju, nie stanowią tym samym jednorodnej grupy. Wśród nich znajdują się osoby, które dobrowolnie, z własnej woli i z własnej inicjatywy podjęły decyzję o opuszczeniu swojego domu. Grupę tę stanowią przede wszystkim imigranci ekonomiczni (zarobkowi) poszukujący lepszej pracy i dążący do poprawy swojej sytuacji materialnej.