Palestyńczycy dokładają starań na rzecz budowy własnej państwowości, walcząc przy tym o uznanie ich państwa przez społeczność międzynarodową. W 2011 r. prezydent Mahmud Abbas złożył do ONZ wniosek o członkostwo Palestyny w tej organizacji. W 2012 r. został jej przyznany status nieczłonkowskiego państwa obserwatora ONZ. W 2011 r. Palestyna została członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych dla Wychowania, Nauki i Kultury (UNESCO).

Status Palestyny nie jest jednoznaczny, ponieważ część państw świata uznaje ją za niepodległe państwo, inne zaś – nie. Co do zasady, w wymiarze moralnym uznawane jest prawo Palestyńczyków do posiadania własnego państwa, jednak praktyka polityczna nie do końca idzie w parze z tym postulatem. Poza uregulowaniem stosunków z Izraelem, pozostaje jeszcze szereg problemów, w tym o charakterze wewnętrznym, które utrudniają przebieg procesów państwowotwórczych. Jednym z najistotniejszych z nich jest fakt, iż władze w Ramallah nie sprawują kontroli nad Strefą Gazy, w której najsilniejszym graczem jest Hamas. Sytuacja ta ukazuje brak wspólnej, jednolitej koncepcji państwa, która byłaby akceptowalna dla różnych obozów politycznych wśród Palestyńczyków.